Πέμπτη 31 Ιανουαρίου 2013
Sardine Digital Media - Σχεδιασμός ιστοσελίδων με θαλασσινό αέρα
Σίγουρα η λέξη Sardine, Σαρδέλα ελληνιστί, είναι κάτι πολύ γνώριμο και πολύ γευστικό. Στην περίπτωση της Sardine Digital Media, τα θετικά χαρακτηριστικά της Σαρδέλας αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης για την δημιουργία ενός brand που κολυμπάει στα ψηφιακά νερά του διαδικτύου.
Η ομάδα της Sardine σχεδιάζει και αναπτύσει με το δικό της προσωπικό στυλ διάφορα project.
Με βασική πλατφόρμα ανάπτυξης το Drupal, σχεδιάζει από μια δυναμική ιστοσελίδα εταιρικής παρουσίασης, μέχρι και εξειδικευμένες εφαρμογές μηχανογράφησης, αυτοματοποίησης διαδικασιών και e-shop. Παράλληλα, αναλαμβάνει να διαμορφώσει και να ενισχύσει την εικόνα (brand) της εταιρείας και των προϊόντων σας, προβάλλοντάς τα στις μηχανές αναζήτησης και τα κοινωνικά δίκτυα.
Η Sardine Digital Media αποτελεί μέρος της Επικοινωνίας Αιγαίου Α.Ε.
Περισσότερα
Sardine official website
Sardine Facebook
Τρίτη 29 Ιανουαρίου 2013
ATOPOS cvc is presenting PAP(I)ER FASHION
Dear Friends,
From January 26th to April 21st ATOPOS cvc is presenting PAP(I)ER FASHION at Galerie Stihl Waiblingen, an
exhibition of the ATOPOS Collection on disposable 60’s dresses and
other unique pieces from various periods and civilisations.
Founded in 2008, Galerie Stihl Waiblingen is considered one of the most beautiful buildings in Germany. It
is dedicated to the medium of paper and has held exhibitions featuring
etchings by Dürer and Rembrandt, water colours by Turner and Nolde,
musical scores by John Cage and cardboard furniture.
ATOPOS
cvc has produced an exhibition that places emphasis on the ephemeral,
fragile, humble and poetic nature of paper garments, juxtaposing
contemporary items with objects from different cultures dating back to
the 18th century. The exhibition has been designed as if 'in transit' -
one of the many that have passed through this extraordinary municipal
gallery.
Our first Paper Fashion exhibition took place at the Benaki Museum, Athens (2007).ATOPOS cvc has since been invited to produce variations of it at, among others, theΜusée
d’Art Moderne Grand-Duc Jean, Luxemburg (2008), the ModeMuseum-MoMu,
Antwerp (2009) and the Museum Bellerive/Design Museum, Zurich (2010).
Seeking alternative ways of presentation, this touring exhibition does
not conform to specific models, but adapts to the challenges of each
different venue! Since 2010, Barbican International Enterprises has undertaken the exhibition’s touring and promotion.
With best wishes,
ATOPOS cvc
-------------------------------------------------------------
Από
τις 26 Ιανουαρίου μέχρι τις 21 Απριλίου η ATOPOS cvc παρουσιάζει στην
Galerie Stihl Waiblingen, την έκθεση PAP(I)ER FASHION με χάρτινα
φορέματα μιας χρήσης από τη δεκαετία του ‘60 και μοναδικές δημιουργίες
από διαφορετικές εποχές και πολιτισμούς, που ανήκουν στη Συλλογή της
ATOPOS cvc.
Η
Galerie Stihl Waiblingen ιδρύθηκε το 2008 και θεωρείται ως ένα από τα
πιο εντυπωσιακά κτήρια στη Γερμανία. Εστιάζοντας κυρίως στις χάρτινες
δημιουργίες, η Galerie Stihl Waiblingen έχει παρουσιάσει εκθέσεις με
χαρακτικά των Dürer και Rembrandt, υδατογραφίες των Turner και Nolde,
μουσικές παρτιτούρες του John Cage καθώς και χάρτινα έπιπλα.
Η ATOPOS CVC,
δημιούργησε μια έκθεση δίνοντας έμφαση στην εφήμερη, ευαίσθητη, ταπεινή
και ποιητική φύση των χάρτινων ενδυμάτων, τοποθετώντας δίπλα σύγχρονα
και αντικείμενα από διαφορετικούς πολιτισμούς που χρονολογούνται μέχρι
τον 18ο αιώνα. Τα στοιχεία που χρησιμοποιούνται για τον
σχεδιασμό της έκθεσης, αποδίδουν τον χαρακτήρα της διέλευσης από τον
εξαιρετικό χώρο της δημοτικής αυτής γκαλερί, κατά την διεθνή περιοδεία
της.
Η
πρώτη Paper Fashion έκθεση μας παρουσιάστηκε στο Μουσείο Μπενάκη, Αθήνα
(2007). Έκτοτε η ATOPOS cvc προσκλήθηκε να παρουσιάσει διαφορετικές
ερμηνείες της στο Μusée d’Art Moderne Grand-Duc Jean, Λουξεμβούργο
(2008), στο ModeMuseum-MoMu, Antwerp (2009) και στο Museum
Bellerive/Design Museum, Ζυρίχη (2010). Αναζητώντας πάντα εναλλακτικούς
τρόπους παρουσίασης, αυτή η περιοδεύουσα έκθεση δεν προσαρμόζεται σε
συγκεκριμένα μοντέλα, αλλά προσαρμόζεται στις προκλήσεις του κάθε
διαφορετικές χώρου που φιλοξενείται! Από το 2010, ο οργανισμός Barbican
International Enterprises ανέλαβε την προώθηση και διεθνή περιοδεία της
έκθεσης.
Με φιλικούς χαιρετισμούς,
ATOPOS cvc
Τετάρτη 23 Ιανουαρίου 2013
The Twilight Sad, Αθήνα, Λάρισα, Θεσσαλονίκη
Οι
Twilight Sad,
μία από τις καλύτερες μπάντες της Σκωτίας και της Fat Cat Records,
έρχονται για πρώτη φορά στην χώρα μας για μια mini-περιοδεία!
Συγκεκριμένα, θα εμφανιστούν, κατά σειρά, στην Αθήνα (Kookoo Live Music Bar)
την Πέμπτη 31/1, στη Λάρισα (Stage)
την Παρασκευή 1/2 και στη Θεσσαλονίκη (Γαία Live)
το Σάββατο 2/2/13. Τις συναυλίες θα ανοίξουν η Nalyssa Green,
οι Phase
και οι Grain of Sense,
αντίστοιχα.
Έχοντας
στις αποσκευές τους το τρίτο album
της μέχρι τώρα πορείας τους, “No One Can Ever Know”,
το οποίο κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2012 και το τέλος της χρονιάς το βρίσκει
ψηλά σε αρκετές από τις συνήθεις – για την εορταστική περίοδο – λίστες με τα
καλύτερα, οι Twilight Sad μας
επισκέπτονται ίσως στην καλύτερη στιγμή τους.
Από
το ξεκίνημά τους, το 2003, έδωσαν το στίγμα τους σαν ένα συγκρότημα που
κατορθώνει να συνδυάζει τον indie rock
ήχο με ένα αδυσώπητο κιθαριστικό wall of sound
υπόβαθρο, που παραπέμπει στο shoegaze
αλλά συχνά περνάει και στην αντίπερα όχθη του noise rock.
Με τα φωνητικά του James Graham
– με τη χαρακτηριστική σκωτσέζικη προφορά - σε πρώτο πλάνο, να θυμίζουν συχνά τη
χροιά των Editors
και των Interpol,
οι Twilight Sad
δημιουργούν μία μελαγχολική, όπως υποδηλώνει και το όνομά τους, και υποβλητική
ατμόσφαιρα που στις ζωντανές τους εμφανίσεις εξελίσσεται σε μια εμπειρία γεμάτη
ένταση και συναίσθημα, ενώ στο πιο πρόσφατο υλικό τους έχουν προσθέσει πολλά
στοιχεία από την ηλεκτρονική μουσική και το krautrock.
Οι
ίδιοι, μιλώντας για τη μουσική τους, ξεκίνησαν χαρακτηρίζοντάς την – στο πρώτο
album
– ως “folk
με στρώματα θορύβου”, αναφέροντας συχνά ως επιρροές τους τα ονόματα των
Daniel Johnston,
Serge Gainsbourg,
Phil Spector,
Arab Strap,
Leonard Cohen.
Εν έτει 2012, αναζητούν την έμπνευση και στους Cabaret Voltaire,
Magazine,
Public Image Ltd,
Can,
Autechre,
Liars.
Το
ουσιαστικό βήμα στην καριέρα τους έγινε το 2005, όταν ο Alex Knight,
συνιδρυτής της Fat Cat Records,
πήγε στη Γλασκόβη και τους παρακολούθησε να δίνουν το (μόλις τρίτο) live
τους. Τους ζήτησε να υπογράψουν αμέσως! Το ντεμπούτο τους, “Fourteen Autumns
& Fifteen Winters”,
κυκλοφόρησε το 2007 παίρνοντας τον τίτλο του album
της χρονιάς σε μεγάλο μέρος των ανασκοπήσεων του σκωτσέζικου Τύπου. Ορισμένα από
τα κομμάτια αυτού του album
εμφανίστηκαν σε νέες εκτελέσεις στο “Here,
It Never Snowed.
Afterwards It Did”,
ένα mini-album
που παρουσίασαν τον Ιούνιο του 2008.
Στο
μεσοδιάστημα, πραγματοποίησαν σειρά εμφανίσεων μαζί με ονόματα όπως οι
Mogwai,
Smashing Pumpkins,
Beirut,
Snow Patrol,
Battles,
Idlewild,
ενώ κυκλοφόρησαν και μία συλλογή από live
ηχογραφήσεις / demos
/ ακυκλοφόρητα κομμάτια, με τον τίτλο “Killed My Parents And Hit The Road”.
Το
δεύτερο album
τους, “Forget The Night Ahead”,
ήρθε τον Σεπτέμβριο του 2009 και τους χάρισε μία καθολική κριτική αποδοχή, την
ίδια στιγμή που οι ίδιοι το χαρακτήριζαν “πιο θορυβώδες και μεγαλύτερο” από τον
προκάτοχό του.
Η
πιο πρόσφατη δουλειά τους, το εξαιρετικό “No One Can Ever Know”,
κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2012 και σηματοδότησε μία αξιοσημείωτη αλλαγή
στον ήχο τους, ο οποίος τώρα εμπλουτίζεται και με αρκετά ηλεκτρονικά στοιχεία,
με τη βοήθεια του διάσημου παραγωγού Andrew Weatherall
που τους βοήθησε να πειραματιστούν με τα αναλογικά synthesizers.
Τα δύο πρώτα singles,
“Sick”
και “Another Bed”,
αποτέλεσαν σαφή δείγματα γραφής αυτής της εξέλιξής τους.
Επί
σκηνής, όπως είπαμε και πριν, τα πράγματα παραμένουν διαφορετικά. Οι εμφανίσεις
τους είναι μία ιδαίτερα... θορυβώδης και έντονη εμπειρία, κάτι που ανέκαθεν
επεδίωκαν. Και παρότι συχνά έχουν θεωρηθεί ως μία μπάντα που μπορεί να περάσει
στο επόμενο στάδιο δημοτικότητας – με χαρακτηρισμούς όπως “anthemic”
και “radio-friendly”
– οι ίδιοι προτιμούν να κρατούν τις φιλοδοξίες τους απλές και συγκεκριμένες:
“Δεν θέλουμε να γίνουμε headliners
σε festivals.
Απλά, θέλουμε να βγάζουμε αρκετά χρήματα ώστε να εξακολουθούμε να κάνουμε αυτό
που μας αρέσει, δηλαδή να παραμείνουμε στη μπάντα και να φτιάχνουμε τη μουσική
μας.”
Η
σύνθεση των Twilight Sad:
James Graham
/ φωνητικά
Andy MacFarlane
/ κιθάρα, ακκορντεόν
Mark Devine
/ Drums
Συνοδεύονται
επί σκηνής από τους:
Johnny Doherty / μπάσο
Brendan Smith / πλήκτρα
NALYSSA
GREEN
H
Nalyssa
Green
ξείνησε
να ασχολείται με τη μουσική εξαιτίας μιας εσωτερικής, επιτακτικής ανάγκης για
έκφραση και επικοινωνία. Είναι αυτοδίδακτη και, εκτός από συνθέτρια, τραγουδά
και παίζει κιθάρα, πλήκτρα, ακορντεόν και θέρεμιν.
Το 2010, ηχογραφήθηκε
από την ίδια και τον παραγωγό της Σπύρο Λιβάνη ο πρώτος της δίσκος με τίτλο
“Barock”, ο οποίος
κυκλοφόρησε σε συλλεκτικό λευκό βινύλιο το 2011 από την Inner
Ear. Το Νοέμβριο της
ίδιας χρονιάς, η Nalyssa
ξεκίνησε
να δουλεύει πάνω στο δεύτερο album της. Οι ηχογραφήσεις
έγιναν σε ένα σπίτι που βρίσκεται σε ένα χωριό της ορεινής Κορινθίας, πάντα στο
πλαίσιο ενός lo-fi
και
diy
κλίματος.
Το “The
Seed” κυκλοφορεί ήδη
ελεύθερο από την Inner
Ear . Ο νοηματικός
άξονας αυτού του δίσκου διαμορφώνεται από σκέψεις γύρω από τη φύση και τη φυσική
υπόσταση του ανθρώπου σε αντιδιαστολή με την κατακερματισμένη, βιαστική, αστική
πραγματικότητα. Ο σπόρος, φορέας υπόσχεσης για το μέλλον, τρέφεται από το
χωμάτινο περίγυρο του για να μεγαλώσει και να γίνει κάποια στιγμή ορατός και
απτός. Είναι το σύμβολο ελπίδας και αισιοδοξίας γι αυτό που έρχεται, γι αυτό που
φυτρώνει πάνω σε αυτό που φεύγει. Η αγάπη θα θριαμβεύσει.
PHASE
Το
μουσικό ταξίδι των Phase
ξεκίνησε το 2008, όταν η παρέα άρχισε να δένει με βάση τις μέχρι τότε εμπειρίες
και ιδέες που είχε συγκεντρώσει, οι οποίες συνεχίζουν να εξελίσσονται
διαμορφώνοντας το σχήμα της μπάντας. Βασικός άξονας, αυτό που ο Τύπος αρέσκεται
να αποκαλεί ψυχεδελικό / alternative
/ progressive rock,
τόσο καλά δοσμένο ώστε οι Phase βρέθηκαν
γρήγορα να δίνουν πολλές συναυλίες, τόσο στην Ελλάδα όσο και το εξωτερικό, ενώ
μοιράστηκαν τη σκηνή με πολύ γνωστά ονόματα όπως ο Jeff Martin
(The Tea Party),
o Danny Cavanagh
(Anathema),
ο Sivert Hoyem
(Madrugada)
και η Anneke van Giersbergen
(The Gathering),
μεταξύ άλλων.
To
2010, το digital single τους,
“Perdition”,
επιλέχτηκε για το πρόγραμμα της Microsoft
“Playlist Seven”.
Επίσης, στο κομμάτι “Ibidem”
συμμετέχει και ο Duncan Patterson
(Anathema,
Antimatter,
Ion).
Το συγκεκριμένο περιέχεται στο ντεμπούτο album τους,
“In Consequence
Δευτέρα 21 Ιανουαρίου 2013
Time Warp Mannheim 2013
.jpg)
Το επίσημο Lineup DJs: Sven Väth, Richie Hawtin, Carl Cox, Laurent Garnier, Luciano, Ricardo Villalobos, Loco Dice, Marco Carola, Chris Liebing, Dubfire, Jamie Jones, Visionquest (Seth Troxler, Lee Curtiss, Ryan Crosson, Shaun Reeves), Dixon, Len Faki, Magda, Ellen Allien, Monika Kruse, Karotte, Marcel Dettmann, Pan-Pot, Joseph Capriati, Agoria, Matthias Tanzmann, Mathias Kaden, Nick Curly, Valentino Kanzyani, Niconé & Sascha Braemer, Keinemusik (Adam Port, David Mayer, Rampa, &Me), Tommy Four Seven, Wankelmut, Hector, Alle Farben, Nekes, Seebase, Steffen Baumann, Sasch BBC, Steffen Deux, Sebastian Kreikemeier LIVE: Gaiser, Lexy & K-Paul, Matador, Oliver Schories, Bunte Bummler
Το UrbanStyleMag για ακόμη μια χρονιά, στηρίζει αυτή την σημαντική διοργάνωση του χώρου της σύγχρονης ηλεκτρονικής dance σκηνής.
Μετά από τις sold out διοργανώσεις στην Ολλανδία και την Ιταλία, το Time Warp επιστρέφει στο Mannheim, τη γενέτειρα του φεστιβάλ. Για εσάς που θα είστε παρόντες για πρώτη φορά, να είστε έτοιμη για μια μοναδική οπτικοακουστική εμπειρία! Για τους πιστούς φίλους του Time Warp, σίγουρα μια έκπληξη! Το Time Warp αντιπροσωπεύει πιστά την underground ηλεκτρονική σκηνή όλα αυτά τα χρόνια και συγκαταλέγετε σε ένα από τα μεγαλύτερα φεστιβάλ παγκοσμίως. Πέρα από την μουσική, το Time Warp είναι γνωστό για το οπτικό του υπερθέαμα, δημιουργώντας κάθε φορά μια μοναδική ατμόσφαιρα.
Η πρόκληση είναι ξεκάθαρη! Time Warp here we go!
Περισσότερες πληροφορίες. Επίσημο website Εισιτήρια
Τρίτη 15 Ιανουαρίου 2013
ATOPOS Contemporary Visual Culture
ATOPOS
Contemporary Visual Culture (ATOPOS CVC) continues to support British
designer Craig Green in his new collection, AW | 13. After the success
of his first catwalk show presentation with TOPMAN and Fashion East's
MAN initiative, Craig Green’s new collection will be shown in Paris at
the London Show Rooms Men (18-22 January, 2013). Craig is a recent
Central Saint Martins graduate. His MA collection presented during
London Fashion Week 2012 won him the L’Oréal Professionnel Creative Award.
The
collaboration between ATOPOS CVC and Craig Green started in 2011 with
the performance ʽAtopic Bodies [FOUR]: The Wicker Cultʼ and continued
with ʽARRRGH! Monsters in Fashion’ exhibition, Benaki Museum and the publication ʽNOT A TOY. Fashioning Radical Charactersʼ.
ATOPOS recently commissioned Craig to develop the visual identity for upcoming exhibition 'ARRRGH! Monstres de Mode' at La Gaîté Lyrique, Paris between February 13th and April 7th, 2013.
For more information and an overview on Craig’s AW | 13 collection:
With best wishes,
ATOPOS CVC
------------------------------------------------------------------------------------------
Αγαπητοί φίλοι,
Η ATOPOS Contemporary Visual Culture (ATOPOS CVC) συνεχίζει να υποστηρίζει το Βρετανό σχεδιαστή Craig Green στη νέα του συλλογή AW | 13.
Μετά από την επιτυχία της πρώτης
παρουσίασης με πρωτοβουλία της TOPMAN και του Fashion East's MAN,
η νέα συλλογή του Craig Green θα παρουσιαστεί στο London Show Rooms Men, Παρίσι (18-22 Ιανουαρίου 2013). Ο Craig πρόσφατα αποφοίτησε από το Central Saint Martins. Η MA συλλογή του, η οποία παρουσιάστηκε στο London Fashion Week 2012, του χάρισε το βραβείο L’Oréal Professionnel Creative Award.
Η συνεργασία μεταξύ της ATOPOS CVC και του Craig Green ξεκίνησε το 2011 με την performance «Atopic Bodies [FOUR]: The Wicker Cult» και συνεχίστηκε με την έκθεση «ARRRGH! Τέρατα και Σημεία στη Μόδα», Μουσείο Μπενάκη και την έκδοση «NOT A TOY. Fashioning Radical Characters».
Ειδικά για την επερχόμενη έκθεση της ATOPOS ‘ARRRGH! Monstres de Mode’, που θα φιλοξενηθεί στη La Gaîté Lyrique, Παρίσι (13 Φεβρουαρίου-07 Απριλίου, 2013), ο Craig σχεδίασε την οπτική ταυτότητα αυτής της νέας εκδοχής της ARRRGH!
Για περισσότερες πληροφορίες και μια ματιά γύρω από τη συλλογή του Craig:
Παρασκευή 11 Ιανουαρίου 2013
Undersky Collective x Burning City present 12.01.2013
STAGE 1 (SPACE.underground / 130 - 170 bpm) : ********************************** GANTZ | boxclever, tribe12, innamind, TUR SCALADE | undersky, sonic graft, UK UNCO | undersky, sub-line, GR SOULND | mirizma, undersky, BG JAFAR | burning city, GR ISKER & KINGA | paranoise, GR STAGE 2 (SPITIMOU.groundfloor / 111 - 133 bpm) : ********************************** V. PEILIVANIDIS | undersky, apollo, GR KAY MONTH | voltage selector, GR LOIS MO | SKG 3 FRAGGON STR. THESSALONIKI FREE ENTRANCE, AFTER 22:00 About Burning City: Burning City is an independent team from Thessaloniki (Greece), consisting of young people and it was created out of our love for the underground music. Our main target is to promote the Bass Culture. We focused on Dubstep, Jungle and Drum & Bass, especially Reggae-Style, Deep & Dark! We have organized events with guests from all over the world, such as Digital Mystikz, The Bug & Flowdan, Dub FX, Jacky Murda, Numa Crew, Radikal Guru, FLeCK and Emalkay, just to name a few. We used to be into the hip hop scene too. B-Real (Cypress Hill), The Psycho Realm, Evidence (Dilated Peoples), CunninLynguists and Elephant Phinix are some of the rap artists who played for us. Our dj's, Jafar & Kougios had shared the stage with: Alborosie, DJ Krush, Dub Phizix, Dub Pistols, Mungo's Hi Fi, The Prodigy and many more. Link: http://www.facebook.com/burningcityproductions Supported by : *********************************** Paranoise Web Radio Akira Mushi Urban Style Magazine more info at : http://weareundersky.net/
Τετάρτη 9 Ιανουαρίου 2013
Urban folk, Post rebet and other traditional stories
"Urban folk, Post rebet and other traditional stories..." μόλις κυκλοφόρησε!!.
Περιλαμβάνει πολλά και ενδιαφέρονται μουσικά θέματα που χωρίζονται σε δυο "πλευρές" γεμάτες ρυθμούς και αντιθέσεις.
Μπορείτε να ακούσετε και να κατεβάσετε δωρεάν τα τραγούδια εδώ
Urban folk, Post rebet and other traditional storiew Side 1
Urban folk, Post rebet and other traditional storiew Side 2
BOOKLET - CREDITS
Τρίτη 8 Ιανουαρίου 2013
19.01.2013 Blend presents LEON @ Mamacas, Athens
Το Σάββατο, 19 Ιανουαρίου 2013, τα βεγγαλικά στα πρώτα γενέθλια του ON|OFF έρχεται να βάλει το κατά πολλούς αποκαλούμενο "Body Monster" της tech-house, ο Ιταλός παραγωγός και dj, LEON!!!
Το "διαμάντι" της Music On του Marco Carola και της VIVA Music του Steve Lawler αλλά και των Cecille και Saved Rec. του Nick Fanciulli είναι στην κυριολεξία ένα πολύτιμο διαμάντι ως παραγωγός αλλά και dj όπως άλλωστε παραδέχονται μεγάλα ονόματα της ηλεκτρονικ΄ς dance σκηνής όπως οι Steve Lawler, Luciano, Carl Cox, MANDY, Loco Dice, Ricardo Villalobos, Marco Carola, Tiefschwarz, Matthias Tanzmann, Seth Troxler και πολλοί άλλοι… Έχει συμμετέχει στα καλύτερα clubs του κόσμου όπως Zouk (Singapore), Cielo and Pacha (New York), Spybar (Chicago), Space (Ibiza – Miami), Monza (Frankfurt), Weapon 17 (Moscow), Fuse and Ministry of Sound (London), Studio Martin (Bucharest), The Edge (Sao Paulo), Stereo (Montreal), air (Amsterdam), Cocorico (Riccione), Mint (Leeds), σε φεστιβάλ όπως Sunwaves (Mamaia), Klubbers day (Madrid), Extrema (endhoven) Off Sonar (Barcelona) αλλά και στο bus tour του Steve Lawler στην Β. Αμερική. Σταθμός στην «τρελή» πορεία του LEON το καλοκαίρι του 2012 όπου επιλέχτηκε από τον Marco Carola για τις “Music On” βραδιές που ξεκίνησε με τεράστια επιτυχία στο Amnesia στην Ίμπιζα μαζί με τους Jeffi Mills, Josh Wink, Guy Gerber, Guti, Audiofly και πολλά άλλα μεγάλα ονόματα.
Supported by UrbanStyleMagΤετάρτη 2 Ιανουαρίου 2013
UrbanStyleMedia Mixshow 010 - HNQO
In Curitiba, Brazil, the days are warm, and the nights are long. On the streets of this town, boys become men, and souls are both lost and found. No one knows this better than the artist known as HNQO. As a famed breakdancer in his youth, he went in search of himself, with little more than a dream and the voices of Kool Herc and Grandmaster Flash to guide him.
Before long, he was dexterously layering hi hats onto groovy house beats, and chopping hip-hop vocals with a soft but menacing touch. His music takes hold of you from collar to knee, with cheeky hooks and infectious rhythms. More than a musician, HNQO is an interpreter of the past, fusing elements of hip hop, jazz, and other genres into his very own style of deep house grooves.
Today HNQO is one of the fastest rising young stars in the deep house and indie dance scene.
Πέμπτη 27 Δεκεμβρίου 2012
Interview Fog & Arara
Interview. Panos Karatzas, USM 28
O Αχιλλέας και ο Νίκος- aka Fog & Arara- είναι από εκείνους τους καλλιτέχνες που διαψεύδουν την προκατειλημμένη άποψη πως η Ελλάδα έχει έλλειψη ταλέντου και πρωτοπορίας.
Καλησπέρα Νικό και Αχιλλέα.
Αρχικά έχω μια απορία. Από πού προέρχονται τα ονόματα που χρησιμοποιείτε σαν παραγωγοί;
Fog: Έχω την τύχη στο σπίτι μου στην πανέμορφη Κέρκυρα να έχω μια μεγάλη λίμνη μπροστά από τον κήπο μου. Ξημέρωμα Κυριακής, μετά από μεγάλο hangover με εκλεκτούς φίλους, σε after κάτω από το μυστικιστικό πέπλο της πρωινής ομίχλης (fog) και με τη συνοδεία καλής μουσικής. Εικόνα χαραγμένη, βγαλμένη από ταινία στο μυαλό μου.
Arara: Σαν όνομα προέκυψε κάπου στα τέλη του προηγούμενου αιώνα και είναι εμπνευσμένο από μια φυλή ινδιάνων, τους Arara, που ζει στα βάθη του Αμαζονίου στην πολιτεία Pará της Βραζιλίας. Μια άκρως ενδιαφέρουσα φυλή που δυστυχώς κινδυνεύει με αφανισμό. Η τελευταία επαφή μαζί τους έγινε το 1987 και διαπιστώθηκε ότι η συγκεκριμένη φυλή δε γνώριζε τι θα πει ζήλια. Ήταν μια έννοια άγνωστη για αυτούς.
Αυτή την περίοδο ασχολείστε με το live set σας όπου εκτός από δικά σας κομμάτια, ήδη γνωστά σ’ εμάς, θα παρουσιάσετε και μια άλλη μουσική σας πλευρά με περισσότερα jazz και bossa nova στοιχειά. Μιλήστε μας για αυτό.
F.: Αχ αυτό το δόλιο το live να είχε στόμα να μιλήσει (γέλια). Ίσως τελικά, πέραν της πλακάς, να ήταν και για καλό η όλη αργοπορία . Διανύουμε αυτή την περίοδο την καλύτερη παραγωγικά στιγμή μας σε διαφορετικούς τομείς και προσεγγίσεις. Εγώ (Αχιλλέας) νομίζω ότι μετά από ένα μεγάλο ξεκαθάρισμα τόσο παραγωγικά αλλά παράλληλα μουσικό- στυλιστικά, νιώθω έτοιμος να στήσω ένα αξιόλογο groove setup για το live . Από την άλλη ο Νίκος με την ιδιαίτερη αγάπη του για IDM, Bossa & Jazzy διάθεση, λόγω και της μπάντας που είναι μέλος , αλλά και φυσικά λόγω της μουσικής παιδείας που διαθέτει, θα αναλάβει το ορχηστρικό κομμάτι του εγχειρήματος αυτού .
Θέλαμε να αποφύγουμε ένα συγκεκριμένο στερεότυπο 4/4 floor beat live που κάνουν πολλοί καλλιτέχνες και γι’ αυτό μας πηρέ τουλάχιστον 2 χρόνια μέχρι να καταλήξουμε στο τι και πώς θα χρησιμοποιηθεί για ένα live μιάμισης ώρας max. Πιστεύω ότι θα είναι πιο ενδιαφέρον για τους ακροατές αν καταφέρουμε να ενσωματώσουμε σε σωστές δόσεις κάτι και από τα 2 και αν κερδίσουμε αυτό το στοίχημα τότε ίσως δει και ο κόσμος ότι δεν είμαστε ένα band με 90% tooling στο ενεργητικό του…
A.: Τα jazz και bossa στοιχεία πάντα υπήρχαν στις παραγωγές μας. Το υλικό υπήρχε, οι ιδέες ήταν εκεί, οπότε ήταν φυσικό επακόλουθο να βγει αυτό και στο live. Προσπαθούμε να δώσουμε μια άλλη διάσταση στο live δημιουργώντας κάτι διαφορετικό. Αυτό προέκυψε πρώτα απ’ όλα από τη δική μας ανάγκη να εκφραστούμε με διαφορετικά μουσικά στυλ.
Σύντομα θα κυκλοφορήσει το album μου στην Quantized Music με τίτλο ‘Let's make waves’, που θα είναι σε πιο jazzy ύφος.
Ποσό δύσκολο είναι για έναν παράγωγο να επιβιώσει μέσα στην εποχή που διανύουμε;
F.: Αν με ρωτούσες το 2010 θα σου έλεγα πολύ δύσκολο , τώρα πλέον σου απαντώ μάλλον ακατόρθωτο. Δε θα επεκταθώ γύρω από το μαγικό χορό των residents και το κόλλημά τους να μην χάσουν το ξύλινο θρόνο τους γιατί απλά δε μ’ ενδιαφέρει πλέον . Θα πω όμως ότι η βοήθεια που βλέπω και ακούω από τα labels και τα agencies είναι αμελητέα έως μηδενική. Δυστυχώς αν δε γυαλίσεις και φορέσεις το καλό σου προσωπείο και δεν κάνεις ένα τατουάζ μονίμου και καλά attitude, δεν πας παρακάτω . Όπως επίσης δεν παίζει ρόλο το πόσο κάλος παραγωγός είσαι και δεν έχει καμία απολύτως σημασία για να σου έρθουν bookings ή καλά releases. Φυσικά δεν μιλώ προσωπικά για εμάς, δεν μου αρέσει έξαλλου, κρίνω από αυτά που βλέπω και ακούω συζητώντας με άλλους αξιόλογους παραγωγούς που με ενδιαφέρουν και τρέχουν και αυτοί με τη σειρά τους να προλάβουν το πνεύμα της εποχής … Βοηθά πάντως να λες αρκετά «όχι», ακόμα και σε “ φίλους “ του χώρου.
Α.: Σε μια εποχή που όλα έχουν γίνει "εμπορεύσιμα", τα πάντα έχουν γίνει θέμα marketing. Για να μπορείς να επιβιώσεις θα πρέπει να ξέρεις πώς θα πουλήσεις τον εαυτό σου, είτε μόνος σου είτε μέσω κάποιου agency η label. Οι εποχές που μπορούσες να κάνεις καριέρα μόνο με το ταλέντο σου πιστεύω έχουν περάσει. Όσο λυπηρό και αν ακούγεται, δυστυχώς έτσι είναι.
Ποια είναι η γνώμη σας για την ηλεκτρονική μουσική σκηνή στην Ελλάδα αυτή την περίοδο;
F.: Χμμμ… επίσης επίπονο θέμα αλλά θα είμαι όσο πιο θετικός γίνεται! Είναι σα να λέμε έχουμε τους σπόρους για μια καλή σοδιά αλλά το χωράφι δεν ευδοκιμεί … Προσωπικά νομίζω ότι οι 3 βασικοί λόγοι γι’ αυτό είναι 1ον, η πολιτική των Clubs, 2ον ο κόσμος που ξαφνικά έγινε ειδήμων στο θέμα με αποτέλεσμα στην πλειοψηφία να μην διασκεδάζει και τέλος 3ον, φυσικά εμείς οι ίδιοι που για κάποιο λόγο την είδαμε σταρ σε ένα πλασματικό μικρόκοσμο τόσο ουτοπικό και χωρίς βάθος χρόνου . Έτσι ήλθε και το τελικό χτύπημα, τα υπόλοιπα είναι γνωστά… Φταίει σίγουρα και η κατάσταση της μουσικής βιομηχανίας τα «με ημερομηνία λήξεως» προϊόντα της .
Α.: Πιστεύω πως ο Αχιλλέας είναι πιο κατάλληλος για να απαντήσει, μιας κι εγώ λείπω χρόνια από την Ελλάδα. Η Ελλάδα είναι μια χώρα με πολλούς ταλαντούχους μουσικούς παραγωγούς που όμως υστερεί σε υποδομές. Νομίζω ότι δεν υπάρχει η κουλτούρα που θα μπορούσε να υποστηρίξει και να αναδείξει την ηλεκτρονική μουσική στην Ελλάδα.
Αν δεν ήσασταν μουσικοί τότε τι θα ήσασταν;
F.: Δεν ξέρω για το Νίκο, εγώ ίσως κριτικός ταινιών, ή ίσως κάτι σχετικό με την φωτογραφία ή με art&design .
Α.: Μπορώ να σου πω ακριβώς τι θα ήμουν (γέλια). Graphic designer & 3D animator. Αυτό άλλωστε σπούδασα πρώτα. Μου είχε γίνει πρόταση να εργαστώ μόνιμα στην εταιρεία όπου έκανα την πρακτική μου πριν καν τελειώσω τις σπουδές. Τελικά όμως το πάθος υπερίσχυσε τις λογικής.
Σας ευχαριστώ παρά πολύ για τον χρόνο σας.
F&A: Εμείς ευχαριστούμε για τον χώρο που παραχωρήσατε και συγχαρητήρια για την συνεχή προώθηση Ελλήνων καλλιτεχνών.
Achilles and Nikos- aka Fog & Arara- are of those artists who disprove the biased notion that Greece lacks of talent and originality.
Good evening Niko and Achilles.
First of all I‘d really like to know, where do the names you use, Fog and Arara, derive from?
Fog: I am lucky enough to enjoy the view of a big lake from my garden, just outside my house in beautiful Corfu. Sunday morning, sunrise, hosting an after with a few good friends, a big hangover, good music, under the mystical veil of the morning fog. It’s an image carved deep, like a screenshot from a movie in my mind.
Arara: The name itself came up at the end of last century; it derives from an Indian tribe, the Araras, who live in the depths of the Amazon rainforest in the Brazilian state of Pará. An extremely interesting tribe that is –unfortunately- at the risk of extinction. The last time we came in contact with them was in 1987, when it was found that they knew nothing about jealousy. That feeling and concept was something unknown to them.
You are currently working on your live set. Apart from your already known to us tracks, you’ll be presenting another musical aspect of yours, featuring more jazzy and bossa nova elements. Would you like to tell us more about this project?
F.: Ah, if only that poor live could speak! (Laughs) Now, seriously, maybe this whole delay finally turned out for the best. We just might be having our best time, production-wise, in various sectors and meanings. I (Achilles) think that after a big ‘clearance’ productively but also in terms of music style, I feel ready to make a great groove setup for our live. On the other hand, Nikos, with his great love for IDM, Bossa & Jazzy mood, also because of the band of which he is a member and because of his musical background and education, will undertake the orchestral part of this project.
We wanted to avoid the specific stereotype of 4/4 floor beat live that many artists do, and this is why it took us at least two years to figure out how and what to use for a live of 1,5 hour maximum. I believe it will be more interesting for the listeners if we manage to embody something from both, in the right doses and if we win that bet then maybe people too will see we’re not a band with 90% tooling in our assets.
A.: Jazz and bossa elements were always present in our productions. The material was there, the ideas were there, so the manifestation of all those in live was a natural outcome. We are trying to give another dimension to live, creating something different. This came up mainly due to our own need to express ourselves with different music styles.
My album, titled ‘Let’s Make Waves’ which will soon be released by Quantized Music, will feature a rather jazzy mood.
How difficult is it for a producer, to survive in the times we live in?
F.: If you asked me in 2010 I’d reply saying it’s very difficult. Now I’ll just say “impossible”. I won’t elaborate on the ‘magical dance’ of the resident DJs and their obsession with their decks as if they were wooden thrones, because the matter simply doesn’t interest me anymore. But I can tell you for sure that the assistance (from labels and agencies) I see and hear about is insignificant or even nugatory. Unfortunately, if you don’t polish your ‘mask’ and wear it along with an attitude, you can’t go very far. Even if you’re a good producer, it doesn’t really matter and it’s irrelevant to how many bookings or releases you’re gonna get. Of course, I’m not talking about us, I don’t like that anyway, I speak judging from what I see and hear when talking with important producers whom I like and who also ‘run’ to catch up with our times. Saying ‘no’, though, is quite helpful, even when it comes to ‘friends’ from inside the scene.
Α.: In an era when everything is merchantable, it’s all a matter of marketing. In order to survive you have to know how to ‘sell’ yourself (as in promote yourself) on your own as well as through some agency or label. The times when you could pursue a career counting only on your talent, are long gone. Sad but true.
What is your opinion about Greek EDM scene?
F.: Hmm…another ‘painful’ issue but I’ll try to be positive! Let’s say, it’s as if we have the seeds for a very good crop but the field won’t flourish… Personally I think that the three main reasons for that are 1st , the policy of the clubs, 2nd, the crowd, everyone’s now an ‘expert’ and the majority has stopped having fun and 3rd, of course ourselves, we started acting like rock stars in a fictional micro-world, utopic and ephemeral… That was the finishing touch, the rest is well known… Surely, the music industry and its expiring products are to blame too.
Α.: I think Achilles knows best what to answer to this, as I don’t live in Greece for quite some time now. Greece is a country with a lot of talented producers, but it lacks infrastructure. I reckon it hasn’t got the appropriate culture to support and promote the EDM scene.
If you weren’t musicians, what would you be?
F.: I don’t know about Niko, maybe I’d be a movie critic or perhaps something related to photography or art&design.
Α.: I can tell you exactly what I’d be (laughs). Graphic designer & 3D animator. That’s what I’ve studied anyway. Before I had even completed my studies, I was offered a position in the company where I did my internship. But passion overcame logic after all.
Thank you so much for your time!
F&A: We thank you for the space you gave us and congrats on the constant promotion of Greek artists!
Συνέντευξη SIMON BLOOM - UrbanStyleMag 28
Συνέντευξη. Αλέξανδρος Γερασίμου, USM #28
SIMON BLOOM – Προσεγγίζοντας τη μουσική με το κοίταγμα ένα «θολού φεγγαριού»…
Ομολογώ ότι με ξάφνιασε
η είδηση της καινούργιας δισκογραφικής δουλειάς του Simon Bloom, aka Συμεών Νικολαΐδη, ενός ανθρώπου που η ιδιοσυγκρασία του
απέχει παρασάγγας από αυτή που έχουν πολλοί μουσικοί, στιχουργοί, συνθέτες και
παντός είδους καλλιτέχνες σε αυτόν τον τόπο. Αυτό γιατί δεν σκέφτεται … «ελληνικά»
ή τουλάχιστον δεν λειτουργεί με τους όρους που θέλουν οπωσδήποτε να επιβάλλουν
πολλοί Έλληνες δημιουργοί. Παραμένει φειδωλός και προσηλωμένος σε αυτό που
ξέρει να κάνει πολύ καλά, να παίζει, να συνθέτει και να γράφει μουσική. Πολυτάλαντος
και εφευρετικός καλλιτέχνης που όμως δεν σκορπάει την ευφυΐα του δεξιά και
αριστερά, ούτε κυκλοφορεί δίσκους απλά για να δίνει το παρόν έτσι ώστε να
παραμείνει στην επικαιρότητα (αυτή την εμμονή των καλλιτεχνών ποτέ δεν την
κατάλαβα, μάλλον πρόκειται για ανασφάλεια).
Γιος του σπουδαίου Έλληνα σκηνοθέτη Νίκου
Νικολαΐδη, πολυπράγμων και πολυάσχολος καλλιτέχνης με ξεχωριστή άποψη, ο Συμεών
ασχολήθηκε με τη μουσική από πολύ μικρός, με τα ακούσματα και τις επιρροές από
νωρίς να περνάνε στο DNA του και να τον συντροφεύουν στις αναζητήσεις. Ξεχώρισε νωρίς,
όταν πρωτοεμφανίστηκε αρχικά ως μουσικός και αργότερα επιπλέον ως συνθέτης. Δουλεύει
τα δικά του project και ενίοτε τα παρουσιάζει και επί σκηνής.
Εδώ παρουσιάζει την τρίτη
κατά σειρά δισκογραφική του δουλειά, με τα υπνωτικά blues να μπλέκονται γλυκά με το θολό φεγγάρι, τα new
hippy στοιχεία να ανταμώνουν τις
ψυχεδελικές κιθάρες, με τους funky, smooth ρυθμούς να συναντούν folk-reggae
κομμάτια. Ιθύνων νους της δισκογραφικής «Restless Wind» τα τελευταία δύο
περίπου χρόνια και ηχολήπτης στο Shakti Studio -την
πόρτα του οποίου έχουν περάσει αρκετά αξιόλογα και ενδιαφέροντα συγκροτήματα-
μας «ξεναγεί» στα άδυτα ενός θολού φεγγαριού, ενός “Hazy Moon”, όπως ονομάζεται το τελευταίο του στουντιακό πόνημα…
Ξεκίνησες να ασχολείσαι με
τη μουσική πριν από…
23
χρόνια. Αγόρασα drums και έκανα τα πρώτα μαθήματα. Έξι μήνες μετά ήμουνα και στην πρώτη μπάντα,
τους Stone Dead. Παίζαμε... rock. Σιγά- σιγά
μετά τα 19 μου μπήκα και στην ηχοληψία. Τότε έγραψα και τους πρώτους στίχους.
Επέστρεψες στη δισκογραφία
με μια ιδιαίτερη κυκλοφορία με την ονομασία
“Hazy
Moon”. Μίλησε μου για το υλικό αυτής της
δουλειάς.
Το
υλικό αυτό προέκυψε μέσα από μία περίοδο θλίψης και αγανάκτησης. Αισθάνομαι ότι
έχω χάσει αρκετούς ανθρώπους στην ζωή μου. Φυσικά όχι πάντοτε από τον θάνατο. Η
έλλειψη ανθρώπων που αγαπώ είναι βαθιά και δεν θα μπορούσα να την αντιμετωπίσω
παρά μόνο μέσω της μουσικής. Ευτυχώς υπάρχουν και λίγα αγαπημένα πρόσωπα που
είναι ακόμα κοντά μου.
Για
μένα, έφτιαξα μουσική για να με βοηθήσει να βγω από την κατάσταση στην οποία
βρισκόμουν. Και πραγματικά με βοήθησε. Μετά από αυτό μπόρεσα να δω τα πράγματα
λίγο πιο ξεκάθαρα, λίγο πιο ευχάριστα και να μην αφήνω τη νοσταλγία να πονάει
τόσο πολύ.
Πώς προέκυψε ο τίτλος της
τελευταίας σου δισκογραφικής εργασίας;
Νομίζω
ότι ο τίτλος είναι ένας καθρέφτης της ψυχολογίας που με διακατείχε εκείνη τη
στιγμή. Του πώς αισθανόμουνα. Κρύος, άδειος, χίλια μίλια μακριά από όλους. Hazy.
Ποιές είναι οι μουσικές που σε συγκινούν
περισσότερο; Ποιούς δίσκους ξεχώρισες τελευταία;
Η
μουσική που μου αρέσει περισσότερο είναι αυτή που σε φτιάχνει με τον ήχο της
και την ατμόσφαιρα της. Συνήθως είναι παραγωγές στις οποίες μηχανικοί,
παραγωγοί, μουσικοί έχουν καθίσει με ανοιχτό μυαλό να βγάλουν ένα μουσικό κομμάτι. Τέτοια συλλογική προσπάθεια
εντοπίζεται σχεδόν σε όλες τις προηγούμενες δεκαετίες με απίστευτα και διαχρονικά
αποτελέσματα. Νομίζω ότι τελευταία κάτι τέτοιο έχει γίνει πιο δυσεύρετο. Αλλά
υπάρχει και ευτυχώς γίνεται ακόμα.
Τι αποτελεί πηγή έμπνευσης
για σένα και τι σε οδηγεί στο να γράφεις μουσική;
Χρειάζομαι
κάποιο λόγο για να γράψω μουσική. Πιο μικρός έβρισκα πιο εύκολα λόγο για να
γράψω. Τώρα πιο δύσκολα. Αν και πάντοτε υπάρχουν ιδέες δυστυχώς πολλές φορές δεν
αξιοποιούνται. Συνήθως λόγω χρόνου. Αυτός ίσως είναι ένας από τους πιο
σημαντικούς λόγους που δεν γράφω μουσική κάθε μέρα. Το καθένα έχει τον χρόνο
του και τώρα είναι καιρός για άλλα πράγματα.
Πώς θα χαρακτήριζες τη
μουσική σου, σε ποιο μουσικό είδος θα την τοποθετούσες;
Αυτό
που μου ταίριαξε περισσότερο και ιδιαίτερα με τον τελευταίο δίσκο είναι τα Space
blues.
Μίλησε μου για τους
μουσικούς που συμμετείχαν σε αυτή τη δουλειά αλλά και για όσους έβαλαν ένα
μικρό λιθαράκι ώστε να βγει προς τα έξω το τελικό αποτέλεσμα.
Στον
δίσκο δούλεψαν λίγα άτομα.
Οι
περισσότεροι μουσικοί που έπαιξαν είχαν άμεση σχέση με τη τζαζ. Μου άρεσε αυτό
και το χρησιμοποίησα για τις ατμόσφαιρές μου. Εκτός από καλούς μου φίλους,
συμμετείχαν και οι Faye Brouzaki και May Roosevelt που ένιωθα ότι ταιριάζουν στην ατμόσφαιρα των
κομματιών.
Μεγάλο
ρόλο έπαιξε ο Νίκος Λάμδας που έκανε το mix και το mastering στο studio Kiwi, ενώ οι ηχογραφήσεις έγιναν στο δικό μου studio Shakti.
Εργαλεία και μέσα κοινωνικής
δικτύωσης (social
networking, social media).... Πραγματικά χρήσιμα εργαλεία ή αναγκαίο
κακό;
Δεν
μπορώ να πω ότι χρησιμοποιώ τα εργαλεία κοινωνικής δικτύωσης πολύ. Στη
σημερινή εποχή είναι σίγουρα χρήσιμα αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να
αντικαταστήσουν την ανθρώπινη επαφή.
Ο δίσκος κυκλοφορεί από
μια σχετικά νέα εταιρεία στο χώρο με ξεχωριστή φιλοσοφία τη «Restless Wind». Μίλησε μας για αυτό το εγχείρημα και τι σε οδήγησε
να δημιουργήσεις αυτό το label.
Η
Restless Wind δημιουργήθηκε από την ανάγκη αυτού του χώρου για
κάτι καινούριο. Υπάρχουν πολύ λίγες δισκογραφικές που ασχολούνται με το είδος
της μουσικής που επιθυμούμε να βγάλουμε εμείς σαν Restless Wind. Απαραίτητο στοιχείο για μας είναι η ποιότητα σε
ότι βγάζουμε, σημαντικό επίσης και το ύφος της μουσικής. Επιπλέον, θέλουμε τα events στα οποία συμμετέχουμε (οι καλλιτέχνες μας) να
είναι άρτια ηχητικά, τεχνικά, αλλά και αισθητικά. Το κοινό που πηγαίνει να
ακούσει μουσική πρέπει να έχει κάθε καλό λόγο για να το κάνει. Εμείς θέλουμε να
του δημιουργήσουμε μία όμορφη εμπειρία.
Σίγουρα,
η σημερινή κατάσταση της Ελλάδας προσθέτει έναν βαθμό δυσκολίας στις
προσπάθειες μας, αλλά έτσι ήρθαν τα πράγματα... Αισθάνομαι ότι έπρεπε να
προχωρήσω σε αυτό το εγχείρημα ανεξαρτήτως των συγκυριών. Ευτυχώς γνώριζα και
3-4 άτομα που νιώθουνε το ίδιο.
Έτσι
αποφασίσαμε να ξεκινήσουμε. Για μένα είναι μια από τις πιο σημαντικές επιλογές
της ζωής μου και χαίρομαι που τα πράγματα, κατά έναν αρκετά μαγικό τρόπο έχουν
έρθει ως εδώ. Και προχωράμε!
Τώρα με τη γενικότερη
κρίση που επικρατεί και παίρνει μπάλα και τη δισκογραφία οδηγούμαστε σε ένα
γρήγορο ψαλίδισμα της …παραδοσιακής δομής και υπόστασης του cd δηλαδή την αίσθηση του απτού όπως την ξέραμε
μέχρι σήμερα… Πού
βλέπεις να πηγαίνουν τα πράγματα σε επίπεδο δισκογραφικών εταιριών στο εγχώριο
μουσικό στερέωμα;
Όπως ανέφερα και παραπάνω, η κρίση έχει
επιβαρύνει τον ήδη δύσκολο δρόμο των δισκογραφικών στην Ελλάδα. Όπως γίνεται
παντού για να επιβιώσει κανείς θα πρέπει να ακολουθήσει, έστω και εν μέρει, το
ρεύμα, είτε αυτό είναι νέες τεχνολογίες, τάσεις, μέσα... Αυτό δεν σημαίνει ότι
μία δισκογραφική θα πρέπει να χάσει την ταυτότητα και την γνησιότητα της.
Επιλέγεις ξεκάθαρα να εκφραστείς με ξένο στίχο.
Σε απασχολεί καθόλου η ... επιλογή της γλώσσας και πως βλέπεις τη χρήση
της δικής μας γλώσσας αλλά και της αγγλικής, στο εγχώριο μουσικό περιβάλλον;
Μεγάλωσα με ξένη
μουσική ‘50s , ‘60s, ‘70s. Πήγαινα σε ξένο σχολείο, οι περισσότεροι φίλοι μου
ήταν ξένοι οπότε ήταν πολύ φυσικό για εμένα να πω τα πρώτα λόγια τραγουδώντας
στα αγγλικά. Με την ελληνική γλώσσα δυσκολεύομαι να εκφραστώ γενικότερα.
Όπως μου είναι και πιο
δύσκολο να ακολουθήσω μουσική με ελληνικό στίχο. Απλά έχει να κάνει με τον
τρόπο με τον οποίο μεγάλωσα.
Στο σπίτι άκουγα Rock n’ Roll όταν ήμουν μικρός. Για την ελληνική μουσική έμαθα
αρκετά αργότερα και ήταν πια αργά.
Ακόμα και τώρα, στην
Ελλάδα, νομίζω ότι βγαίνουν περισσότερο αξιόλογοι ξενόγλωσσοι δίσκοι, παρά
ελληνόφωνοι. Απλά δεν υπάρχει σωστή
υποδομή για να βοηθήσει και να αναδείξει αυτούς τους ανθρώπους που έχουν δώσει
τον χρόνο και το είναι τους, πολλές φορές κάτω από δύσκολες συνθήκες για να
εκφράσουν και να φωνάξουν αυτά που πιστεύουν. Ακούει κανείς; Is anybody out there?
Αν σου έλεγα να κρατήσεις ένα τραγούδι ή ένα
στίχο από αυτή τη δουλειά ποιό θα ήταν αυτό;
Gone
Away:
All
our Sunday afternoons
They
have all have gone for good.
Πιστεύεις
ότι σε αυτή τη χώρα όπως τη ζούμε τώρα, συμβαίνουν πράγματα στην Τέχνη
αλλά και γενικότερα στην κοινωνία, παρά την κρίση που επικρατεί;
Ειδικά τώρα που
επικρατεί αυτό το χάος οι καλλιτέχνες βρίσκουν διαφυγή μέσω της Τέχνης. Δεν
έχουν μείνει πια και πολλά πράγματα να απολαύσουμε.
Όσο υπάρχει ο άνθρωπος
υπάρχει και η ανάγκη του για έκφραση των συναισθημάτων του, των επιθυμιών, της
χαράς και του πόνου. Είναι όμορφα να μοιράζεσαι και αυτό θα συνεχίσει.
Τα επόμενα σχέδια του Simon Bloom αλλά και της «Restless Wind» είναι…
Έχουμε κάποια live μέσα στο φθινόπωρο:
Gravity says_I στον Σταυρό του Νότου και.... στην Θεσσαλονίκη.
Επίσης ένα special event στο
πλανητάριο στις 21 Δεκεμβρίου 2012...
Moa Βones & Spectralfire θα εμφανιστούν επίσης
μέσα στο Δεκέμβριο.
Με το νέο χρόνο θα βγει
και κάτι καινούριο, υπολογίζουμε μέσα στον Ιανουάριο.
Ο Simon Bloom ελπίζει να γράψει όμορφα πράγματα στο studio του.
Ευχαριστώ πολύ.
Links:
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
